Resistencia - miasto w północnej Argentynie, w pobliżu granicy z Paragwajem, przy Drodze Panamerykańskiej, stolica prowincji Chaco. Około 276 tys. mieszkańców.

Salta to miasto leżące w północno-zachodniej Argentynie (prowincja Salta), w Andach, na wysokości około 1200 metrów. Około 473 tys. mieszkańców.

 

Po wybuchu epidemii żółtej febry w San Telmo w 1870 r., co bogatsi porteńos przenieśli się do modnej do dziś dzielnicy Recoleta, położonej na północ od microcentro. Jest tutaj słynny Cementerio de la Recoleta, gdzie w bogato zdobionych grobowcach spoczywają pokolenia argentyńskiej elity. Pochowano tutaj Izabelę Walewską, córeczkę Aleksandra Walewskiego, ministra spraw zagranicznych w rządzie Napoleona III, i Anny Marii Ricci (jej ojcem był Stanisław Poniatowski, bratanek polskiego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a matką... córka florenckiego szewca). Wnuczka Napoleona Bonapartego żyła niecałe dwa miesiące. W murze cmentarza widnieje tablica upamiętniająca bohaterów wojny z Paragwajem – jest tam wiele, chciałoby się rzec... za wiele, nazwisk polskich. Panteon guerreros de Paraguay znajduje się na cmentarzu Chacarita.

Historyczną pamiątką jest także kolonialna Iglesia de Nuestra Seńora de Pilar z 1732 r. (dosł. kościół Naszej Pani Kolumnowej – nazwa wezwania wiąże się z cudownym wydarzeniem: na marmurowej kolumnie w Saragossie w Hiszpanii ukazała się apostołowi Jakubowi Matka Boska; w miejscu tym zbudowano kościół. NS de Pilar jest patronką Hiszpanii). W pobliżu znajdują się Centro Cultural Ciudad de Buenos Aires (Centrum Kulturalne Miasta Buenos Aires) oraz Centro Municipal de Exposiciones (Miejskie Centrum Wystawowe), gdzie odbywa się cały szereg interesujących wydarzeń kulturalnych. Wśród najatrakcyjniejszych ogrodów i placów należy wymienić Plaza Alvear, Plaza Francia i parki rozciągające się w kierunku Palermo.

W Museo Nacional de Bellas Artes (Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych) podziwiać można prace Renoira, Rodina, Moneta, Van Gogha i wielu artystów argentyńskich.

Według starej legendy, żaden wóz nie mógł przejechać tutejszą drogą aż do 1630 r., kiedy gauchos przenieśli w inne miejsce stojący przy niej wizerunek Najświętszej Marii Panny, pochodzący z Brazylii. Bogobojny właściciel wizerunku ufundował w tym oddalonym o 65 km na zachód od Buenos Aires miejscu kaplicę, która stała się ośrodkiem kultu patronki kraju – Matki Boskiej z Luján.

Obecnie Jej wizerunek znajduje się w neogotyckiej Basílica de Nuestra Seńora de Luján (bazylika Matki Boskiej z Luján), która jest najważniejszym w kraju celem pielgrzymek. Dzień szczególnej czci patronki tej świątyni przypada na 8 maja. Inną atrakcją miasta jest Museo Colonial (Muzeum Kolonialne).

Pampa To płaska i stepowa kraina geograficzna w Argentynie gdzie panuje klimat łagodny sprzyjający rozwoju rolnictwa. Region ten jest warty odwiedzenia gdyż znacząco odróżnia się od innych części Argentyny. Porośnięte trawami stepowymi pola, pasące się bydło i doglądający je pasterze na koniach, jak i przepiękne pola słoneczników i innych roślin dają niebywałego urokowi temu miejscu. Duch prowincji oraz jej charakter z pewnością poznamy udając się do San Antonio de Areco, lub też Lobos czy San Miguel del Monte gdzie będziemy mogli podziwiać piękną architekturę oraz tradycyjne argentyńskie miasteczka prowincji. Najbardziej dramatycznym i nieco innym miejscem w regionie Pampy jest malowniczy pas górski Sierra de la Ventana. Wraz z najwyższym szczytem  Cerro de la Ventana stanowi on idealne miejsce do uprawiania aktywnej formy wypoczynku w regionie. Osoby pragnące udać się do Argentyny na iście wakacyjny wypoczynek powinny skorzystać z kurortów i uroków takich miejscowości jak chociażby Mar del Plata czy Bahia Blanca.

Argentyna uważana jest przez sporą część mieszkańców kontynentu za europejskie państwo, które jakimś cudem znalazło się w Ameryce Południowej. Jest w tej opinii sporo prawdy.

Kraj ten jest niezwykle zróżnicowany - miasta przypominają urodą architektury i poziomem kulturalnym europejskie stolice, na prowincji spotkać można żyjących zgodnie z tradycją przodków Indian. Na północy kraju panuje klimat tropikalny, na południu zaś znajduje się smagana arktycznymi wichrami Patagonia.

Wielkim atutem tego kraju są też jego mieszkańcy. Serdeczni, wylewni, pomocni i gościnni sprawiają, że pobyt w Argentynie można wspominać niezwykle miło.

Argentyna to również możliwość zobaczenia najwyższych szczytów andyjskich pokrytych dziewiczym śniegiem. Argentyna to przepiękne pustynne krajobrazy z miastami kolonialnymi i tyczkowatymi kaktusami, to rejon szmaragdowych jezior pośród bujnie rosnących lasów i lodowców spływających wprost do jezior u stop gór.

Nie zawiodą się również miłośnicy aktywnego wypoczynku - czekają tu na nich interesujące trasy piesze, rowerowe i konne, dla wspinaczy wspaniałym wyzwaniem będą tutejsze góry, narciarze znajdą w Argentynie dobre stoki i ośrodki na wysokim poziomie. Nie zawiodą się też ci, którzy lubią sporty wodne - zarówno windsurferzy, jak i pływacy będą usatysfakcjonowani z pobytu w Argentynie.

Każdy, nawet najbardziej wybredny podróżnik znajdzie tutaj coś dla siebie. Argentyna zaprasza.

Argentyna jest w głównej mierze krajem rolniczym. To jeden z najważniejszych światowych producentów pszenicy, wełny i mięsa. Blisko 1/3 zbiorów pszenicy przeznaczana jest na eksport. Ważne są także uprawy kukurydzy i roślin oleistych. Pastwiska i grunty orne stanowią ponad 60 % powierzchni kraju.

Dominującym kierunkiem w rolnictwie jest hodowla. Coraz większe znaczenie nabierają obecnie uprawy roślin plantacyjnych: bawełny, trzciny cukrowej, tytoniu oraz owoców cytrusowych - przede wszystkim pomarańczy i cytryny. Argentyna zajmuje pierwsze miejsce wśród krajów Ameryki Łacińskiej, a czwarte w świecie, w uprawie winorośli i produkcji wina. Istotna jest także uprawa jabłoni, nie spotykana w żadnym z pozostałych krajów kontynentu.

Lasy stanowią ok. 22 % powierzchni kraju, a pozyskiwane drewno przeznaczane jest głównie na budulec. Z drewna bardzo twardego drzewa kebraczo pozyskuje się taninę, garbnik używany do garbowania skór oraz w przemyśle chemicznym i farmaceutycznym. Argentyna jest największym producentem i eksporterem taniny na świecie (95%).

Kraj posiada bogate złoża surowców mineralnych i energetycznych. Największe znaczenie w przemyśle energetycznym ma wydobycie ropy naftowej. Argentyna zajmuje pod tym względem trzecie miejsce w Ameryce Południowej. Obfite są również złoża gazu ziemnego i uranu. Są tu także znaczne zasoby berylu, bardzo cenionego w przemyśle elektronicznym.

W przemyśle przetwórczym główne znaczenie ma przemysł maszynowy, w tym produkcja samochodów, w której Argentyna zajmuje drugie miejsce w Ameryce Południowej. Istotny jest również przemysł związany z przetwórstwem spożywczym, zwłaszcza mięsnym, oraz produkcja wyrobów skórzanych, włókiennicznych i celulozowo-papierniczych.

Obecnie silnie rozwija się turystyka. Argentyna zajmuje pierwsze miejsce w Ameryce Południowej pod względem ilości miejsc noclegowych.

W czasach prekolumbijskich teren dzisiejszej Argentyny zamieszkiwały tubylcze plemiona Indian. Były to głównie plemiona koczownicze, zajmujące się łowiectwem i zbieractwem. Na początku XVI wieku Argentynę zamieszkiwało ok. 300-340 tys. autochtonicznej ludności.

Pierwsza połowa tego wieku to początek kolonizacji Argentyny przez hiszpańskich osadników. Ujście La Platy odkryte zostało w 1515 r. przez J. Solisa, a w 1520 Ferdynand Magellan opłynął całe wybrzeże Ameryki Południowej, aż po Ziemię Ognistą i dalej, na Pacyfik. Hiszpanie zakładali nowe miasta: w 1536r. Buenos Aires, w 1537r. Asuncion. Początkowy opór Indian szybko został stłumiony. Krwawe uśmierzanie buntów wraz z chorobami przywiezionymi z Europy, na które miejscowa ludność nie była odporna, doprowadziły do szybkiego spadku liczebności Indian.

Koloniści zaczęli stopniowo domagać się niezależności politycznej i gospodarczej od władców Hiszpanii. W 1776 r. utworzono wicekrólestwo Rio de La Plata ze stolicą w Buenos Aires. Zwycięskie powstanie, obalające hiszpańskiego króla, doprowadziło do proklamowania niepodległości i ustanowienia republiki w 1816r.

Wiek XIX był okresem szybkiego wzrostu gospodarczego. Jednak częste krwawe konflikty między rządzącymi krajem wojskowymi a zwolennikami unii i współpracy z Europą, doprowadziły do stopniowego wyniszczenia kraju. Pod rządami Rosasa umocniona została centralna władza Buenos Aires. Odbyło się to jednak przy pomocy wojska, stworzenia wielkiej armii i policji politycznej oraz zalegalizowania tortur. Autorytarne rządy zostały obalone w 1852 r. W 1853 r. uchwalono konstytucję, ustanawiającą szeroką władzę prezydenta.

Zapisany w konstytucji liberalizm ekonomiczny pozwolił na napływ zagranicznych inwestycji, handlu i kapitału. W okresie tym przybyło też wielu emigrantów z krajów europejskich, w tym z Polski. Nowi przybysze osiedlali się przede wszystkim w miastach, przyczyniając się do szybkiego ich rozwoju.

Przemysł jednak nie był w stanie zapewnić miejsc pracy wszystkim nowym osadnikom. Doprowadziło to załamania się gospodarki i kryzysu w 1929 r. Władzę nad krajem przejęło wojsko, aż do 1946 r., kiedy to na prezydenta wybrano Juana Domingo Perona. Przeprowadził on liczne reformy socjalne i gospodarcze, kładąc nacisk na uprzemysłowienie kraju.

W 1955 r. rządy Perona zostały jednak obalone w wyniku wojskowego przewrotu, który rozpoczął prawie trzydziestoletni okres rządów armii. Nieudana próba przywrócenia władzy zwolennikom Perona doprowadziła jedynie do kolejnego zamachu stanu w 1976 r. i wprowadzenia dyktatury wojskowej junty. Rozpoczęła się wówczas tzw. brudna wojna, mająca na celu wyeliminowanie wszelkich przeciwników władzy. Szacuje się, iż w czasie rządów junty zaginęło bez wieści co najmniej 9000 osób.

Zaciągnięte w tym czasie wielomiliardowej pożyczki doprowadziły do dewaluacji pieniądza i bardzo wysokiej inflacji. Gwałtowny kryzys gospodarczy wywołał falę demonstracji. W celu ich uśmierzenia prezydent Galtieri podjął próbę zajęcia brytyjskiej kolonii u wybrzeży argentyńskich - Falklandów. Niepowodzenie tej wojny doprowadziło do wycofania się wojska z rządów.

Od 1983 r. prezydentem wybrany został Raul Alfonsin Foulkes, przedstawiciel Partii Radykalnej. Zapoczątkował on kolejny etap reform socjalnych i gospodarczych. W 1989 r. prezydentem został peronista, Carlos Saul Menem.

W historii Argentyny zaznacza się również obecność Polaków. Fale emigrantów związane były z powstaniami listopadowym i styczniowym oraz emigracją zarobkową, nasilającą się pod koniec XIX w. Wielu Polaków brało udział w walkach o niepodległość Argentyny. Przybyło tu także wielu badaczy i ludzi nauki. Wnieśli oni ważny wkład w rozwój cywilizacyjny kraju. Obecnie Polonia argentyńska liczy około. 170 tys. osób